Hi Direk Gil,
Una tayong nagkausap noong nasa kolehiyo pa lang ako at may Alternative Class Program sa Ateneo.
Biniro mo ako na bakit panay sina Carlitos Siguion-Reyna at Mel Chionglo ang iniimbita ko sa mga talks, eh may Ateneo connection ka rin naman kamo.
Kaya mula noon, nakita ko kung paano ka maging animated na speaker at teacher.
Sa mga pelikula mo, hindi ko makakalimutan ang ‘Merika ni Nora Aunor na isang tahimik na paglalarawan ng buhay ng nangibang-bayan.
Ramdam ko na malapit ito sa puso mo at pinagdaanan mo rin ito dahil sapul na sapul ang paglalahad mo ng kuwento ni Ate Guy kung saan nanalo siya ng awards para sa kanyang pagganap.
Una kong For Adults Only na Pinoy film ang pelikula mong High School Scandal.
Isa akong Sharonian na gusto lang marinig ang kantang High School na theme song ng naturang pelikula.
Laking gulat ko na maayos ang pelikula. Simple pero matapang na tumatalakay sa isyu ng abortion — way before Ishmael Bernal’s Hinugot Sa Langit.
Malaki rin ang pasasalamat ko na dahil sa pelikulang ito, naging malapit ako sa dalawang magagaling na aktres na bida ng pelikula na sina Gina Alajar at Sandy Andolong.
Suki ka rin ng taunang Metro Manila Film Festival. At noong panahon ng Andrea, Paano Ba Maging Isang Ina, isa ako sa natuwa at nakagawa ulit ng matinong pelikula sina Ate Guy at Gina Alajar at nanalo pa ng awards.
Tapos may isang MMFF entry rin na Bukas May Pangarap starring Gina Alajar and Tommy Abuel tungkol sa hirap ng isang OFW sa kamay ng isang illegal recruiter.
Maganda itong pelikula na makatotohanan na hanggang ngayo’y pinag-aaralan sa eskwelahan ang script ni Ricky Lee.
At itong Mga Munting Tinig ni Alessandra Da Rossi ay pagpupugay mo sa mga guro na inalay ang buhay para sa pagpapalaganap ng karunungan.
Tulad ko at tulad mo, at tulad ng mga kasamahan natin sa trabaho, ginagawa natin ang mga trabaho at obra natin nang hindi pera at kita ang pangunahing motibasyon.
Pagkatapos ng pelikulang ito, marami ka pang ibang pelikulang ginawa, hanggang sa huli mong pelikulang Moonlight Over Baler nang kailanganin mo si Vin Abrenica na kinakitaan mo ng husay, sabi mo.
Ang huling kita natin ay noong MMFF Producers meeting, napag-usapan natin ang pelikula mong ilalahok na Mindanao and how you wanted Vin to play the lead part in what was to be another controversial film.
Sabi ko nga – ‘yung brand mo ng pelikula at tatak mo bilang direktor ay ‘yung pagkakaroon ng adbokasiya.
Now, what you and Doy del Mundo had in mind para sa pelikulang Mindanao ay nangyayari na sa tunay na buhay. Hindi ko lang alam kung nasa hinagap ninyo na ang pagdedeklara ulit ng Martial Law pero sana, magawa pa rin ang pelikulang ito bilang tribute sa iyo.
Amidst this sad backdrop, I’d want to thank you for mentoring people who really became my close friends in the industry katulad nina Senedy Que, Adolf Alix, at Eric Ramos.
Kung nasaan ka man ngayon, Direk, basta, rest in peace!
Thank you also for being a rich source of juicy blind items. The Burger King staff in Timog will truly miss you!!!
Salamat, Direk Gil!!!
***
For your comments, opinions and contributions, you can DM me on IG and tweet me at @iamnoelferrer.